W Polsce medyczna marihuana posiada status surowca farmaceutycznego. Oznacza to, że zgodnie z definicją jest produktem przeznaczonym wyłącznie dla farmaceutów, którzy wykorzystują go do sporządzania leków recepturowych w aptece. Dopiero po przygotowaniu leku przez farmaceutę — na podstawie recepty lekarskiej — surowiec staje się produktem leczniczym. To rozwiązanie jest unikatowe w skali międzynarodowej – tylko nieliczne państwa stosują model, w którym konopie medyczne funkcjonują jako surowiec farmaceutyczny, a nie gotowy produkt leczniczy.

Wymagania dotyczące wytwarzania takiego surowca obejmują zarówno regulacje odnoszące się do substancji czynnych (rozdział 3a Prawa farmaceutycznego), jak i przepisy dotyczące produktów leczniczych gotowych (rozdział 3 Prawa farmaceutycznego). W praktyce oznacza to konieczność spełnienia pełnego zakresu wymagań GMP (Good Manufacturing Practice) właściwych dla produktów stosowanych w lecznictwie — od jakości surowca roślinnego, przez procesy wytwarzania i standaryzacji, aż po kontrolę jakości i dokumentację wytwórczą.

Proces rejestracji surowca farmaceutycznego polega na uzyskaniu pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydawanego przez Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych (URPL). Zgodnie z obowiązującymi przepisami, procedura trwa maksymalnie 210 dni, pod warunkiem że wnioskodawca przedłoży kompletną dokumentację zgodną z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 5 grudnia 2017 r. w sprawie wzoru wniosku o dopuszczenie do obrotu surowca farmaceutycznego do sporządzania leków recepturowych w postaci ziela konopi innych niż włókniste oraz wyciągów, nalewek farmaceutycznych, a także wszystkich innych wyciągów z konopi innych niż włókniste oraz żywicy konopi innych niż włókniste, wraz ze szczegółowym zakresem danych i wykazem dokumentów wymaganych do wniosku (Dz.U. poz. 2337).